किती आणि कधी

किती प्रामाणिक असावे,

आणि कधी आभासी राहावे?

किती खोटे हसावे,

आणि कधी खरे रडावे ?

किती वर्तनात निरागस राहावे,

आणि कधी चेहऱ्यावर कृत्रिम रंग लावावे ?

किती बागेच्या फुलासारखे उमलावे,

आणि कधी रानाच्या वृक्षासारखे वाढावे ?

किती नात्यांनी घरं भरावे,

आणि कधी जगात एकटे वावरावे?

किती मनसोक्त बोलावे,

आणि कधी समाजात चूप राहावे ?

किती प्रसन्नतेने फुलावे,

आणि कधी दुःखाने झुरावे ?

किती सर्व ताब्यात घ्यावे?

आणि कधी सर्वावर पाणी सोडावे ?

किती नियमानुसार चालावे,

आणि कधी नियमाचे विरोध करावे ?

किती मुलांवर सक्ती करावे,

आणि कधी त्यांचे मित्र बनावे?

किती खाण्याचा आग्रह करावे,

आणि कधी मनरोखून खावे ?

किती उन्मुक्त फिरावे,

आणि कधी सांभाळून पुढचं पाऊल टाकावे ?

किती सर्व सोयी वापरावे ?

आणि कधी जीवनासाठी कष्ट भोगावे ?

किती दारावर तोरण लावावे,

आणि कधी कडुलिंबाची पानं खावे ?

किती आनंदात नाचावे ?

आणि कधी अश्रू ढाळावे ?

किती जुन्या गोष्टी आठवावे,

आणि कधी झालं गेलं विसरून जावे ?

किती देवाला जपावे,

आणि कधी भाग्याला रडावे ?

किती संबंधात जीव गुंतवावे,

आणि कधी मनाला आवरावे ?

किती जगण्याचे उपाय करावे,

आणि कधी कशाला पर्याय नसावे ?

किती सर्वांशी प्रेमाने वागावे,

आणि कधी कोणाशी भांडावे ?

किती प्रश्नांच्या सागरात उतरावे,

कधी आणि कसे या प्रश्नांना सोडवावे ?

किती शब्दांना जोडावे,

आणि कधी ह्यांचे उत्तर मिळावे ?

अंजना माणके