खंडोबाचा अभंग आणि गोंधळ

॥ खंडोबाचा अभंग ॥

देव खंडेराय महालसाधव । जेजोरीचा देव भावलभ्य ॥१॥

लभ्य नसे योगा तो हा भक्ती योगा । गम्य घे अभंगा अंगादेव ॥२॥

देव दु:खहारी मणि मल्लारी । निजभक्ता तारी वारी क्लेश ॥३॥

म्हाळसाकांत हरमूर्तिमंत । खंडोबा महर्त ख्यात दैवी ॥४॥

कैवारी प्रार्थितो तो त्रिपुरारी सुरवरी । अवतार जो प्रसिध्द मल्लारी क्षितिवरी ॥ध्रु॥

सरदारी घेई बाणा शाहाणा जो सुरवरी । श्रुतिमय हो अश्व ज्याचा प्रभु बैसे त्यावरी ।

उपनिषद्वाक्यशास्त्रे तरवांरी घे करी । मारी क्रोध हेचि मणिमल्लादिक अरी ॥१॥

जो दैवा सुरसंपदामिध सेना आंसुर संपद्रिपुद्रिशी रण करी जो दारुण ।

औषनिषद्वाक्यशस्त्रे मारुनिया अरिगण । लिंगाख्या सुरपुरीचे चूर्ण करी निजकरी ॥२॥

मारुनिया सर्व शत्रू, वश करुनि सुरगण । श्वानभूति म्हाळसे जो निज अंकी घेऊन ।

साम्राज्य करुनी राहे निजछंदे अनुदिन । वंदु तया खंडेराया जो भजका उध्दरी कैवारी ॥३॥

गोंधळ

वहिली आरती गोंधळाला, गोंधळाला जेजुरी गडच्या खंडेरायाला भंडारा उधळा ॥ध्रु॥

नऊ लाख पायरी गडा । मगच वर चढा । मंदिरी दिवटी पेटवा । भंडारा खोबरं उधळा ॥१॥

अशी गोंधळ्यांची गर्दी । भक्त चढतात वरती । म्हाळसाकांत अवतारी । दिवटीशी तेल जाळी ॥२॥

आलो तुझिया मंदिरा । पावशी आम्हा लवकरा । भक्त लागे पाया । आवाज घुमविशी सुबकाला ॥३॥

या आरतीच्या सुरावरी । वाघ्या-मुरळी चाल धरी । जीव फुले आमुचा । पाहूनी घंटीला ॥४॥