नैतिक कथा : कुख्यात दरोडेखोर....राजाने भ्रष्ट लोकांना शिक्षा केली

Kids story : विजयगडचे राजे भानू प्रताप सिंह हे अत्यंत दयाळू आणि दानशूर होते. एके वर्षी, त्यांच्या राज्यातील काही भागांमध्ये पाऊस पडला नाही. त्यामुळे, काही गावांमध्ये दुष्काळासारखी परिस्थिती निर्माण झाली.

राजांना त्यांच्या मंत्र्यांकडून आणि अधिकाऱ्यांकडून या परिस्थितीबद्दल समजले. राजांनी तात्काळ दुष्काळग्रस्त गावांमध्ये मदत वाटप करण्याचा आदेश दिला. मंत्र्यांनी तात्काळ सर्व दुष्काळग्रस्त गावांच्या प्रमुखांना धान्य, पैसा आणि औषधे वाटली, जेणेकरून ते पीडितांना मदत करू शकतील. काही गावप्रमुख अत्यंत भ्रष्ट होते.

त्यांनी राजाने दिलेली मदत जप्त केली आणि त्यातील काही आपल्या खुशामतखोरांना वाटली. राजाचे काही मंत्री आणि अधिकारीसुद्धा या गावप्रमुखांशी संगनमत करून आपली घरे मदत साहित्याने भरून ठेवत होते.

मदत मागण्यासाठी गावप्रमुखाकडे जाणाऱ्या सामान्य माणसाला, 'राजाकडून अद्याप कोणतीही मदत मिळालेली नाही' असे सांगून अनेकदा परत पाठवले जात असे. जर एखाद्या सामान्य माणसाने राजाकडे तक्रार घेऊन जाण्याचा प्रयत्न केला, तर भ्रष्ट मंत्री आणि अधिकारी त्याला राजापर्यंत पोहोचू देत नसत.

एकंदरीत, संपूर्ण परिसरात भ्रष्टाचाराचे जाळे पसरले होते. राजाने सामान्य लोकांसाठी मदत पाठवली, पण भ्रष्टाचारामुळे ती सामान्य माणसापर्यंत पोहोचत नव्हती आणि भ्रष्ट मंत्री व अधिकाऱ्यांमुळे सामान्य माणूस राजापर्यंत पोहोचू शकत नव्हता.

याच गावांपैकी एका गावात राम सिंग नावाचा एक शेतकरी राहत होता. त्याची पत्नी आणि मूल आजारी होते. तो आपल्या गावच्या सरपंचाकडे गेला आणि त्याने मदत मागितली, पण सरपंचाने त्याला धमकावून हाकलून दिले.

त्याची पत्नी आणि मूल भूक आणि आजारपणामुळे मरण पावले. सूड घेण्यासाठी राम सिंग दरोडेखोर बनला. तो संपूर्ण राज्यात एक कुख्यात दरोडेखोर बनला.

एके दिवशी, राजाच्या सैन्याने त्याला पकडले आणि राजासमोर हजर केले. राजाने त्याला विचारले की तो दरोडेखोर का बनला होता. राम सिंग राजाला म्हणाला, "महाराज! तुम्ही पाठवलेली मदत जर मला वेळेवर मिळाली असती, तर माझी पत्नी आणि मूल आज जिवंत असते आणि मी अजूनही एक सामान्य शेतकरीच राहिलो असतो."

परंतु गावच्या प्रमुखाने ती सर्व मदत स्वतःच हडप केली. राम सिंगच्या शब्दांनी राजाला खूप दुःख झाले आणि त्याने स्वतः या प्रकरणाची चौकशी करण्याचे ठरवले. आपल्या चौकशीत, राजाने अनेक भ्रष्ट मंत्री आणि गावप्रमुखांना उघडकीस आणले आणि त्यांना तुरुंगात टाकले.

तात्पर्य : गरजू लोकांना मदत करणे हे एक पुण्यकर्म आहे; पण ती मदत योग्य लाभार्थ्यांपर्यंत पोहोचणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे.

Edited By- Dhanashri Naik