Jamai Sasthi 2026 Katha जमाई षष्ठी कथा; मांजरीचा शाप आणि सुनेला पश्चात्ताप

फार वर्षांपूर्वी एका गावामध्ये एक कुटुंब राहत होते. त्या घरात एक सून होती, जी अत्यंत लोभी आणि खादाड वृत्तीची होती. तिला घरात बनवलेले चांगले-चांगले पदार्थ लपवून स्वतःच खाण्याची वाईट सवय होती.

एक दिवस घरात दूध, खवा आणि मासे यांसारखे अतिशय चविष्ट पदार्थ बनवले होते. सासू घरात नसताना सुनेने ते सर्व पदार्थ चोरून खाऊन फस्त केले. जेव्हा सासूने घरात येऊन विचारले की, "घरातील दूध आणि अन्न कुठे गेले?" तेव्हा घाबरलेल्या सुनेने खोटे बोलण्याचे ठरवले. तिने घरातील पाळीव मांजरीवर आळ घातला आणि म्हणाली, "सासूबाई, मी काहीच केले नाही. ती काळी मांजर आली होती आणि तिनेच सर्व दूध-अन्न खाऊन टाकले."

मांजरीचा शाप आणि देवीचा कोप

ती काळी मांजर प्रत्यक्षात मुलांची रक्षक मानल्या जाणाऱ्या षष्ठी देवी हिचे वाहन होते. मांजरीला सुनेच्या या खोट्या बोलण्याचा खूप राग आला. तिने षष्ठी देवीकडे जाऊन सुनेची तक्रार केली.

काही काळाने त्या सुनेला मुले झाली. परंतु, षष्ठी देवीच्या कोपामुळे आणि मांजरीच्या शापामुळे सुनेचे मूल जन्माला आल्यावर काही दिवसांतच मरण पावले. असे एकामागून एक तिच्या अनेक मुलांच्या बाबतीत घडले. तिची मुले जन्माला यायची आणि काही दिवसांतच गायब व्हायची किंवा मरायची (असे मानले जाते की ती मांजर देवीच्या सांगण्यावरून मुले पळवून न्यायची).

सुनेला पश्चात्ताप आणि षष्ठी देवीची पूजा

आपली मुले अशी का मरत आहेत, याचे कारण सुनेला समजले. तिला आपल्या जुन्या चुकीचा आणि खोटेपणाचा खूप पश्चात्ताप झाला. ती रडत-रडत जंगलात गेली आणि तिथे तिने षष्ठी देवीची मनोभावे प्रार्थना केली आणि आपली चूक कबूल करून क्षमा मागितली.

सुनेचा पश्चात्ताप पाहून देवी षष्ठी प्रसन्न झाली. देवीने तिची सर्व मुले तिला जिवंत करून परत दिली. तसेच देवीने तिला सांगितले की, "तू घरात जाऊन तुझा गुन्हा सर्वांसमोर कबूल कर आणि माझी पूजा कर."